A presión do alugueiro e a oferta limitada arredor dos campus están a converter a vivenda nun factor de desigualdade e nun risco para a atracción de estudantado.
A medida crea un programa estable, con solucións combinadas e acordos con outras entidades. Primeiro, elaborarase un mapa anual de demanda por campus (volumes, perfís e períodos críticos) para negociar con datos.
Segundo, activarase unha bolsa de alugueiro con garantías ao arrendador: contrato tipo, depósito centralizado, mediación ante incidencias e un mecanismo de garantía de cobro (aval/seguro) condicionado a prezos máximos pactados e condicións mínimas da vivenda.
Terceiro, asinaranse convenios para reservar prazas en residencias e aloxamentos a prezo acordado e, cando sexa útil, un contrato marco de alugueiro: a universidade pacta un número de habitacións con un operador para dispoñibilidade estable.
Cuarto, abrirase unha liña para crear novas prazas de residencia mediante acordos con Xunta, concellos e operadores (por fases, con compromisos de prezo e prazos), incluíndo, se procede, fórmulas de colaboración e posta a disposición de solo ou dereitos de uso.
En definitiva, poñemos a vivenda no lugar que lle corresponde: unha peza do servizo público universitario, non un problema individual. E poñémolo con seriedade: queremos pasar de xestionar casos a garantir cupos, prezos e condicións ano a ano, con compromisos escritos.