Mesmo cando hai prazas e fondos, a mobilidade cae por dúas razóns recorrentes: incerteza no recoñecemento académico e falta de acompañamento.
A medida normaliza a mobilidade como parte natural da vida universitaria mediante tres instrumentos operativos: (1) táboas públicas por titulación coas equivalencias máis frecuentes e criterios de recoñecemento (para reducir arbitrariedade), (2) mentoría previa á mobilidade (orientación académica, planificación e expectativas realistas) e (3) rede de embaixadores/as (estudantes e alumni) por destinos e ámbitos para apoiar decisións e integración. Complementarase coa diversificación de formatos (curta/mixta/virtual cando proceda) para ampliar acceso.
O obxectivo é aumentar participación e calidade da experiencia reducindo friccións e facendo o proceso máis transparente e fiable.