A implantación de SIGMA resultou dunha decisión mal deseñada e peor executada: cambios concentrados, módulos simultáneos, probas insuficientes e formación claramente incompleta. O resultado foi un custo enorme en tempo, retraballo e desgaste para todos.
A nosa proposta pretende recuperar o funcionamento inmediato e marcar unha saída realista. Activaremos primeiro un plan de estabilización con tres garantías: (1) priorización pública de incidencias críticas por impacto (matrícula, actas, expedientes), (2) contornos de proba e implantación por fases con usuarios reais, e (3) formación e soporte programados, non reactivos.
Esta estabilización de SIGMA encaixa nunha folla de ruta para reducir dependencia e gañar control sobre a xestión académica: curto prazo, estabilidade e fiabilidade; medio prazo, arquitectura modular e interoperable con desenvolvementos propios selectivos onde teñan máis retorno; longo prazo, decisión con datos sobre se a UVigo está en condicións de ampliar ese núcleo propio.
A evolución tecnolóxica recente fai máis viable construír e manter módulos específicos con equipos pequenos, sempre baixo gobernanza de procesos, probas por fases e seguridade. A transición será gradual e garantirá a continuidade de todos os servizos.